Dropje mijn Cairnterriër X Lhasa apso kruising van bijna 16 jaar oud. Deze pittige dame weet wat ze wil en zal dat ook altijd laten blijken. Maar daarbij is ze ook al sinds is ik 9 jaar oud ben mijn beste vriendinnetje. Als pup bleek al snel dat ze erg zelfstandig is en graag haar eigen ding doet, zo liep ze gerust weg om ergens anders eten of aandacht te halen. Na een middag overal zoeken en stress vonden we haar dan weer terug, met volle buik en nieuwe naam. Want ze was zo lief dat ze haar maar een naam hadden gegeven. Dan was ze blij om ons weer te zien maar had niet het idee ook maar iets verkeerds te hebben gedaan en een prima dag gehad.
Toen Dropje 3 jaar oud was is ze mee geweest met mijn ouders en broertje op wereldreis met een zeilboot. Het varen vond ze prima behalve als de motor aanwas, dat herrie ding was vervelend. Onderweg leerde ik haar kunstjes en maakte kleertjes voor haar, dat laatste vond ze niet altijd even leuk maar achteraf denk ik dat ze dit graag is ondergaan met mij samen. Ze deed haar behoefte op de kattenbak als dit nodig was en aan land gaan was iets waar ze erg naar uit keek. Overal snuffelen en een plasje achterlaten in elk land waar je bent geweest, dat was haar reisplan. Van regenwouden tot witte zandstranden overal is ze geweest. Ze maakte gerust lange wandelingen met ons ondanks haar grote (5,5kg) en ontdekte samen met ons de wereld. Tot we in Nieuw-Zeeland kwamen waar ze voor langere tijd in quarantaine moest, wat was dit sneu voor haar. Maar toen ze ons zag was het meteen weer goed, nog nooit heb ik een hond ontmoet die zo veerkrachtig is als Dropje. Dit bleek ook na de 24-uurs vlucht die ze kreeg naar Nederland toen onze reis stopte en het normale werkleven weer begon. Ondanks dat ze jaren lang niet of nauwelijks alleen was geweest kon ze dit normale leven ook weer oppakken en deed alsof het niks vreemds was.
Toen ze 6 jaar was kwam de eerste andere hond bij ons wonen genaamd Mazzel, een border collie reu. Even spannend want Dropje was niet altijd even vriendelijk voor andere honden. Maar Mazzel was haar pup besloot ze en kreeg een dagelijkse oog een oor behandeling. Toen er een aantal jaren later nog een hond bij kwam genaamd Ralph werd Mazzel per direct ingeruild en was niet meer haar pup. Ze had namelijk een nieuwe nog veel grotere pup gekregen die nu tot voor kort de puppy behandelingen moest ondergaan.
Sinds 3,5 jaar heb ik samen met mijn vriend een eigen woning, dit was wel even wennen voor ons. Eerst kwam ze voornamelijk in het weekend. Dit omdat ze het niet leuk vond als ik ging werken en bij mijn ouders er vaker iemand thuis was. Sinds ik mezelf volledige op mijn eigen praktijk heb kunnen gaan focussen en Joep bij ons woont kwam ze steeds vaker en langer naar ons toe. Joep is namelijk het nieuwste exemplaar en daarom haar puppy die de verzorging krijgt. Een aantal weken geleden is de knoop doorgehakt en woont ze volledig bij ons, de rust en regelmaat doet haar hier goed op haar oude dag. Elke ochtend wil ze snuffelen en rennen in het bos of langs het kanaal, heel dankbaar dat ze dit nog op deze manier kan. Ze speelt nog regelmatig als een jonge hond maar het waggelende pasje als ze moe is na een dag verklapt haar echte leeftijd. Elke dag voel ik mezelf dankbaar dat ze gezond oud aan het worden is en geniet van de wandelingen, snackjes en knuffels die ze krijgt.